Sıradan olanın etkisi!

alt

Hepimiz çoğu zaman hayatımızın büyük anlarını hatırlarız. Önemli kararları, dönüm noktalarını, unutamadığı olayları… Ama hayat, aslında o anlardan ibaret değildir.

Hayat, çoğu zaman kimsenin özellikle hatırlamadığı anların toplamıdır. Sabah aceleyle içilen bir kahve, kısa bir bakış, yarım kalan bir cümle, fark edilmeden geçilen bir gün…

Peki neden bu kadar “sıradan” olan, bu kadar görünmezdir?

İnsan zihninin işleyiş şekli belki de ana nedendir; zihin alıştığı şeyi fark etmeyi bırakır. Psikolojide buna “alışma” denir. Aynı uyaran tekrar ettikçe, zihnin ona verdiği tepki azalır. Bir süre sonra artık onu “görmez” oluruz. Oysa tam da bu yüzden, hayatın en büyük etkileri çoğu zaman sıradan olanın içinde saklıdır.

Bir düşünün…

Her gün gördüğünüz bir insanın yüz ifadesini ne kadar fark ediyorsunuz? Aynı cümleyi tekrar tekrar duyan birinin, o cümleden ne hissettiğini hiç düşündünüz mü? Ya da her gün yaptığınız bir davranışın, uzun vadede nasıl bir etki bıraktığını? İnsan çoğu zaman büyük hatalarla değil, küçük tekrarlarla şekillenir.

Bir yönetici düşünün. Her gün ekibine kısa, belki de fark etmeden söylediği bir cümle: “Bunu daha iyi yapabilirdin.” Tek başına bakıldığında sıradan bir geri bildirim gibi görünür. Ama bu cümle her gün tekrarlandığında, artık bir değerlendirme olmaktan çıkar; bir algıya dönüşür. Ben yeterli değilim. Ve bir süre sonra insan, duyduğu şeyi değil, hissettiği şeyi taşımaya başlar.

İlişkilerde de benzer bir durum vardır. Büyük kırılmalar nadirdir. Ama küçük ihmal, küçük gecikmeler, küçük görmezden gelmeler… Zamanla birikir. Bir mesajın geç cevaplanması, bir bakışın kaçırılması, bir teşekkürün söylenmemesi… Tek tek bakıldığında önemsiz gibi görünür. Ama birlikte düşünüldüğünde, ilişkinin tonunu belirler.

Bir öğretmen düşünün. Her gün sınıfta öğrencilerine kısa bir cümle söylüyor: “Sizinle gurur duyuyorum.”

Belki birkaç saniye sürüyor. Belki herkes için çok sıradan. Ama bu cümle her gün tekrarlandığında, artık bir temenni olmaktan çıkar; bir inanca dönüşür. İnsan, kendisiyle ilgili duyduğu şeyi zamanla içselleştirir.

Ya da bir ebeveyni düşünün. Her akşam çocuğuna “İyi ki varsın” diyor. Büyük bir konuşma değil. Uzun bir anlatım değil. Ama tekrarlandıkça, çocuğun dünyasında bir yer açıyor. Güvende hissetmek. Değerli hissetmek. Görülmek.

Bu yüzden sıradan olan sadece aşındırmaz, aynı zamanda inşa eder.

Çünkü insan, çoğu zaman yaşadığı büyük anlardan değil, tekrar eden küçük deneyimlerden etkilenir.

Bu noktada psikologların sıkça vurguladığı bir şey var: İnsan zihni, anlamı büyük olaylardan değil, tekrar eden deneyimlerden üretir. Yani bir şeyin ne kadar önemli olduğu kadar, ne kadar tekrar ettiği de belirleyicidir.

Peki bu bizim için ne anlama geliyor?

Belki de şu soruyu sormak gerekiyor: Hayatımda “sıradan” dediğim şeyler gerçekten sıradan mı?

• Her gün söylediğim bir cümle…

• Her gün ertelediğim bir davranış…

• Her gün fark etmeden yaptığım bir tercih…

Bunlar gerçekten önemsiz mi, yoksa yavaş yavaş bir şeyleri mi şekillendiriyor?

Hepimiz değişimin büyük kararlarla olacağını düşünürüz. Yeni bir başlangıç, radikal bir adım, keskin bir dönüş… Oysa gerçek değişim çoğu zaman daha sessizdir. Küçük bir farkındalık, küçük bir davranış, küçük bir tekrar… Ve zamanla birikir. Belki de bu yüzden, sıradan olanı küçümsemek yerine ona dikkat etmek gerekir. Çünkü insanın hayatı, çoğu zaman büyük kararlarla değil, fark etmeden tekrar ettiği küçük şeylerle şekillenir.

Bir gün geriye dönüp baktığında ise, hayatının hikayesini yazan şeyin büyük anlar değil, o sıradan sandığı anlar olduğunu fark eder.

alt

M. Şeref Akkaş

Danışman- Eğitmen- Koç

“Hayatın bana verdiği
en iyi ödül, bilgilerimi ve deneyimlerimi paylaşma şansı!”

PAYLAŞ:

7/24

İLETİŞİM FORMU

 

Bana Yazın...