"Bazen bana ne oluyor diyorum… Enerjim çekilmiş gibi hissediyorum." diyenlerdenseniz okuyun!

alt

Bazı günler vardır, ortada hiçbir sebep yokken tükenmiş gibi hissedersiniz. Uykunuzu almışsınızdır, kahvenizi içmişsinizdir, işleriniz çok da yoğun değildir ama yine de bir ağırlık vardır üzerinizde. Görünmez bir el, sanki içinizdeki canlılığı çekip almıştır. Bir şey yapasınız gelmez, konuşmak bile zor gelir. Düşünürsünüz: “Bana ne oluyor? Neden böyleyim?”

Aslında bu his, birçok kişinin zaman zaman deneyimlediği ama çoğu zaman anlamlandıramadığı bir durumdur. Adını koyamadığımız için önemsemeyiz, üstünü örteriz. Oysa bu tür duygusal ve zihinsel tükenmişliklerin çoğu, bastırılmış stresin, duygusal yüklerin ve enerjimizi fark etmeden dağıttığımız alanların bir sonucudur.

Enerji tükenmesi her zaman “fiziksel” değildir…

Toplum olarak enerjiyi genellikle fiziksel bir durumla eşleştiririz: hareket etmek, çalışmak, spor yapmak… Oysa insan enerjisi çok katmanlıdır. Zihinsel enerji, duygusal enerji ve hatta sosyal enerji gibi farklı türleri vardır. Ve ne yazık ki bu enerjiler, görünmeden tükenir.

Bazen sadece bir arkadaşınızla yaptığınız 30 dakikalık bir telefon konuşması bile tüm gününüzü tüketebilir. Çünkü o konuşma boyunca empati yapmış, anlamaya çalışmış, kendi duygularınızı bastırmış ve karşı tarafın yükünü taşımışsınızdır. Ya da sadece sosyal medyada 15 dakika gezinmişsinizdir ama oradan çıkan his, gün boyu sizi etkilemiştir. İşte bu, gözle görünmeyen ama derinden işleyen bir enerji kaybıdır.

“Neden böyle hissediyorum?” sorusu aslında bir alarmdır.

Tükenmişlikler, bedeninizin ve zihninizin size gönderdiği bir alarmdır. Genellikle şu işaretlerle kendini belli eder:

• Anlam veremediğiniz bir yorgunluk hali

• Daha önce keyif aldığınız şeylere karşı ilgisizlik

• Odaklanma sorunları

• Kendini sürekli "enerjisiz" hissetme hali

• Sosyal ortamlardan kaçınma isteği

• İçsel bir huzursuzluk ve memnuniyetsizlik

Bu sinyalleri almak, aslında kötü bir şey değildir. Aksine bedeninizin ve zihninizin size "Artık biraz durmalısın." deme şeklidir. Sorun, bu işaretleri görmezden geldiğimizde başlar. Anlayacağınız hem kendimize hem de yaşadıklarımıza tarafsız gözlemde bulunmak çok kıymetlidir.

Peki, bu enerji nereye gidiyor?

Bu sorunun cevabı kişiden kişiye değişebilir. Ancak çoğu zaman enerjimizi tüketen unsurların başında şunlar gelir:

• Duygusal yükler… Başkalarının sorunlarını taşımak, kendi duygularımıza alan bırakmadan sürekli “idare etmeye” çalışmak, içten içe bizi tüketir.

• İçsel çatışmalarımız… Farkına varmadan ya da kısmen fark ederek yaşadığımız durumlar. Bir diğer ifadeyle bulunduğumuz durum ile yol almak istediğimiz yön ya da durum arasında oldukça fark olduğunu fark etmek.

• Sürekli uyanıklık hali… “Bir şey kaçırıyor muyum?”, “Yetişmem gereken başka bir şey var mı?” gibi zihni meşgul eden endişeler, beynimizi sürekli açık bir program gibi çalıştırır.

• Kararsızlıklar ve ertelemeler… Uzun süreli kararsızlıklar, zihinsel enerjiyi emer. Sürekli ertelenen işlerse yük gibi omuzlarımızda birikir.

• Sosyalliğe aşırı maruz kalmak… Özellikle dijital platformlarda fazla vakit geçirmek, bilinç dışı karşılaştırmalarla zihni yorar. Farkında olmadan enerjimiz başkalarının hayatlarını izlerken tükenir.

• Kendini ihmal etmek… Kendi ihtiyaçlarımızı ikinci plana atmak, “önemli değil, hallederim” demek, bir noktadan sonra bizi içten içe tüketir. Önceliklendirme konusunda ihmalkâr davranmak ya da kendi ağırlık merkezimizi kaybederek uğraşlar içinde yer aldığımız durumlardır.

Ne yapmalı? Kendinizi geri kazanmak için 5 adım:

Enerjinizin çekilmiş gibi hissettiğiniz anlarda, kendinizi suçlamak yerine farkındalıkla küçük adımlar atmak, uzun vadede zihinsel ve duygusal enerjinizi korumanıza yardımcı olur.

Mesela, durun ve dinlenin. Gün içinde kısa molalar verin. 5 dakika boyunca hiçbir şey yapmadan sadece nefesinize odaklanın. Zihninize sessizlik tanımak, ona bir yeniden başlama şansı verir.

Mesela, “hayır” demeyi öğrenin. Herkese her zaman yetişmeye çalışmak, sizden götürür. Enerjinizi korumak istiyorsanız, sınırlarınızı çizin.

Mesela, günlük duygu kontrolü yapın. Her gün 5 dakika ayırıp “Bugün ne hissettim ve neden?” sorusunu kendinize sorun. Duygusal farkındalık, enerjinizin nereye aktığını anlamanızı sağlar.

Mesela, sizi besleyen insanlarla vakit geçirin. Size iyi gelen insanları ve ortamları fark edin. Enerjinizi artıran ilişkiler, sizi zihinsel olarak da tazeler.

Mesela, nelerin sizi hakikaten besleyebildiğine odaklanın. Aslında fiziki beslenmeye benzer bir süreç yer alır burada ve niteliksiz beslenmenin biyolojik sorunlara yol açmasının benzeri durumları yaşayabilirsiniz.

Ve tekrar keyif almayı hatırlayın. Hayatınızda sadece “gerekli” değil, “anlamsız ama keyifli” şeylere de yer açın. Çünkü bazen bir kahve, bir yürüyüş ya da bir şarkı ruhunuzu şarj eder.

Enerjinizin çekilmiş gibi hissettiğiniz anlar, aslında size kendinizi yeniden hatırlatan duraklardır. “Bana ne oluyor?” diye sorduğunuzda, cevabı dışarda değil, içinizde arayın. Belki de uzun zamandır kendinize kulak vermemişsinizdir. Belki de herkese verdiğiniz ilgiyi, anlayışı ve zamanı, biraz da kendinize ayırmanız gerekiyordur.

alt

M. Şeref Akkaş

Danışman- Eğitmen- Koç

“Hayatın bana verdiği
en iyi ödül, bilgilerimi ve deneyimlerimi paylaşma şansı!”

PAYLAŞ:

7/24

İLETİŞİM FORMU

 

Bana Yazın...