Bu kimin sorumluluğu?
Son zamanlarda en sık duyduğum cümlelerden biri şu: “Bu benim sorumluluğum değil.” Toplantı odasında söyleniyor. Evde söyleniyor. Trafikte, sosyal medyada, hatta dost meclisinde bile… Bir sorun çıktığında, bir aksaklık olduğunda, bir şey yolunda gitmediğinde ilk refleksimiz çoğu zaman çözüm aramak değil; sorumlunun kim olduğunu bulmak oluyor.
Gördüğünü değil, anladığını yönetmek! Liderlikte algıların gücü...
Liderlik çoğu zaman yanlış bir yerden tarif ediliyor. Rakamları görmek, tabloları okumak, raporları analiz etmek… Evet, bunlar önemli. Hatta bir de bir söylem var ya; lider olunmaz lider doğulur. Peki o zaman öğrenebildiklerimizi ne yapıyoruz acaba? Önemli pek çok unsur tek başına yetmez.
Başka türlü mümkün mü?
Bu soru genelde çok geç sorulur. Bir şey iyice yerleştiğinde, yorucu hale geldiğinde, artık içimize sinmediğinde… O noktada gelir: “Başka türlü mümkün mü?” Bu sorunun çok kıymetli olduğunu düşünüyorum. Çünkü bu soru, itirazdan değil; ihtimalden doğar. “Böyle gelmiş böyle gider” demeyenlerin sorusudur bu.
Alışkanlık dediğimiz şey ne zaman başlar?
Alışkanlık deyince çoğu insanın aklına tekrar gelir. Aynı şeyi defalarca yapmak, bir süre sonra otomatikleşmek… Oysa kişisel gözlemim şu: Alışkanlık, tekrar başladığında değil; ilk vazgeçmediğimiz anda başlar. Kimsenin görmediği, kimsenin sormadığı, hatta çoğu zaman kendimize bile itiraf etmediğimiz o küçük eşikte.
Mikro öğrenme: Günde 10 dakikanın kariyere etkisi!
Kariyer yolculuğunda en sık duyduğum cümlelerden biri şu: “Öğrenmek istiyorum ama zamanım yok.” Aslında çoğu zaman sorun zaman değil, durumu önceliklendirme, yaklaşımlarımızı farklılaştırma ve öğrenmeyi zihnimizde nasıl konumlandırdığımız. Öğrenmeyi uzun saatler, kapsamlı programlar, kalın kitaplar ve sertifikalarla özdeşleştiriyoruz.
Zekasından değil, enerjisinden kazananlar…“Social Capital” nedir?
Yıllar içinde şunu net bir şekilde gözlemledim: Aynı bilgiye sahip iki insandan biri ilerliyor, diğeri yerinde sayabiliyor. Aynı okuldan mezun olmuşlar, benzer deneyimleri var, hatta biri teknik olarak daha “zeki” bile olabilir. Ama sonuçlar farklı. Burada farkı yaratan şey, çoğu zaman zeka değil; insanın taşıdığı enerji ve kurduğu bağlardır.
Yetenek kilitlenmesi... İnsanlar neden potansiyellerinin %100’ünü kullanamaz?
Bir insanın gözlerinde ışığı görürsünüz: zeka, sezgi, üretme isteği… Ama sonra günlük hayat başlar: yöneticilerin bakışı, ailenin beklentisi, akranların yorumları, toplumun “normal” dediği çizgiler. O ışık bir süre sonra sönmez; yalnızca kısılır. Buna yetenek kilitlenmesi deniyor. İnsan, sahip olduğu potansiyelin büyük bir kısmını; cesaret, destek ve güven eksikliğinden dolayı kullanamaz.
İyi liderlerin ortak sırrı: Soyut düşünmeyi somut davranışlara çevirmek!
Liderlik dünyasının en kritik becerilerinden biri olan soyut düşünme, çoğu zaman göz ardı edilen fakat her iyi yöneticinin kullandığı bir yetenektir. Soyut düşünme; somut, ölçülebilir verilerin ötesine geçerek kavramları, ilişkileri, anlamları ve olası sonuçları görebilmektir. Kişi, yalnızca mevcut verilere değil, verilerin arkasındaki niyetlere, eğilimlere ve potansiyellere odaklanır.
Gerçek ilişki güvenle başlar, cesaretle büyür!
Bir ekip toplantısında fikirlerini paylaşmaya çalışırken, hep içinde bir tedirginlik mi hissediyorsun? Ya da önemli bir projeyi anlatırken cümlenin yarısında “Acaba yanlış mı söylüyorum?” diye mi düşünüyorsun? İşte bu anlar, iş yerinde psikolojik güvenliğin ne kadar değerli olduğunu gösterir. Çünkü insan, kendini güvende hissettiği ortamda gerçek potansiyelini açığa çıkarır, risk alabilir, yaratıcı olur ve hatalardan öğrenir.
İlham veren insanlarla sohbetin gücü!
Bazı insanlar vardır, konuşmanın sonunda içinde sanki bir pencere açılmış gibi hissedersin. Bir fikir, bir bakış açısı, cesaret veren bir cümle… Kimi zaman bir fincan kahve eşliğinde yapılan kısacık bir sohbet bile hayatın gidişatını fark ettirmeden değiştirir. İşte bu yüzden, şimdi sohbetin, özellikle de ilham veren insanlarla kurulan ilişkilerin gücünü konuşmak istiyorum. Çünkü günün sonunda bilgi önemli...
Empati yorgunluğu: Sürekli anlayan taraf olmanın bedeli!
Hepimiz hayatımızda şu cümleyi duymuşuzdur: “Sen beni çok iyi anlarsın.” Bu cümle kulağa bir iltifat gibi gelse de, sürekli “anlayan taraf” olmak zamanla ağır bir yük haline gelebilir. Başkalarının duygularını sezmek, onların yaşadıkları acıları içselleştirmek, empati kurmanın en değerli tarafıdır. Ancak ölçüsüz ve tek taraflı olduğunda, empati yorgunluğu adı verilen bir duruma yol açabilir.
Sabit fikirlerden özgürleşmenin yolları...
Hepimizin zihninde yer etmiş, adeta “kazınmış” düşünceler vardır. Bu düşünceler, bazen çocukluktan, bazen aileden, bazen de toplumsal kalıplardan bize miras kalır. Örneğin “ben matematikte başarısızım”, “lider doğulmaz, olunur”, “insanlar güvenilmez”, “insanlar hep ama hep yalan söyler” gibi cümleler… İlk duyulduğunda masum birer ifade gibi görünse de zamanla hayatımızı sınırlandıran güçlü bir duvara dönüşebilirler. İşte bu duvarın adı, sabit fikir.
Günümüz liderlerinin zor sınavı!
Modern iş dünyası, liderliği eskisinden çok daha karmaşık ve görünmez bir sınav hâline getirdi. Sadece hedeflere ulaşmak veya ekip yönetmek yeterli değil; aynı zamanda etik kararlar almak, çalışanların duygusal ihtiyaçlarını gözetmek ve teknoloji ile insanı dengede tutmak da liderin yükü altında. Günümüz liderleri, görünmez bir sınavla karşı karşıya: Hem şirketi hem de insanı aynı anda yönetebilmek.
Anlatıyoruz ama anlaşılmıyoruz! Peki, anlaşılmanın sırrı ne?
Hepimiz hayatımızın bir noktasında aynı cümleyi kurmuşuzdur: “Anlatıyorum ama anlamıyorlar.” Kimi zaman aile içinde, kimi zaman iş yerinde, kimi zaman da yakın arkadaşlarımızla olan ilişkilerimizde, konuştukça, kendimizi ifade ettikçe daha çok anlaşılacağımızı düşünürüz. Oysa çoğu zaman tam tersi olur, sözcükler artar ama anlaşılma ihtimalimiz azalır.
Kimse gitmek istemiyor; ama herkes kalmaktan yorgun.
Bazı cümleler bizi derinden etkiler. Bu da onlardan biri: "Kimse gitmek istemiyor; ama herkes kalmaktan yorgun." İnsan, en çok gitmekle kalmak arasında kalınca yorulur. Kalmak, alıştığın şeydir; bildiğin, tanıdığın, çevrene, hafızana, hikâyene yerleşmiş olandır. Ama kalmakla iyileşemiyorsan, artık orada var olamıyorsan, o yer, ister bir ilişki, bir iş, bir şehir, bir ülke olsun, seni beslemek yerine tüketmeye başlar. Ve gitmek isteği yavaş yavaş büyür. Sessizce. Kendi kendine.
Çözüm gibi görünen şey, bazen problemin ta kendisidir.
Bazı şeyler o kadar doğru görünür ki, sorgulamak aklımıza bile gelmez. “Mantıklı”, “yerinde” gibi etiketlerle zihnimizde bir yere yerleşirler. Bir davranışı, bir yaklaşımı, bir düşünceyi çözüm olarak benimseriz ve onunla yaşarız. Oysa bazı çözümler vardır ki, kısa vadede ya da ilk aşamada problemi görünmez hâle getirir ama yok etmez. Üstelik problemi derinleştirir, genişletir, dönüştürür... Ve biz, çözüm sandığımız şeyin aslında en büyük problemimiz olduğunu fark edemeyiz.
Sonsuz yapılacaklar listen varsa, azaltma sanatını öğrenmelisin!
Modern hayat, bitmeyen bir koşu bandı gibi hissettirir. Sabah gözümüzü açar açmaz zihnimiz, yapılacaklar listesine otomatik olarak bağlanır: e-postalar, raporlar, çocuklar, market alışverişi, sunumlar, sağlık kontrolleri, faturalar... Ve sonra tüm bunların üstüne bir de; kitap oku, egzersiz yap, sağlıklı beslen, meditasyon yap, sosyal ol, yaratıcı kal, üretken ol, sakin kal baskısı gelir…
Açık sözlülük; cesaret mi, risk mi?
“Doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar.” der atalarımız. Bu söz, yüzlerce yıllık bir tecrübenin kısa ama çarpıcı bir özeti. Gerçekleri dile getirmek, görünenin ardındaki çıplak hakikati cesurca ifade etmek çoğu zaman erdem gibi sunulur ama uygulamada bedeli ağırdır. Bugün açık sözlülük, modern iş dünyasında, ilişkilerde, hatta sosyal medyada bile, bir tür mayın tarlasında yürümeye benziyor. Her doğru, her yerde söylenir mi? Peki ya söylenirse ne olur?
"Bazen bana ne oluyor diyorum… Enerjim çekilmiş gibi hissediyorum." diyenlerdenseniz okuyun!
Bazı günler vardır, ortada hiçbir sebep yokken tükenmiş gibi hissedersiniz. Uykunuzu almışsınızdır, kahvenizi içmişsinizdir, işleriniz çok da yoğun değildir ama yine de bir ağırlık vardır üzerinizde. Görünmez bir el, sanki içinizdeki canlılığı çekip almıştır. Bir şey yapasınız gelmez, konuşmak bile zor gelir. Düşünürsünüz: “Bana ne oluyor? Neden böyleyim?”
Sürekli daha iyi olma baskısı neye neden olur? “Gelişim Zehirlenmesi” nedir?
Kendini geliştirmek, potansiyelini keşfetmek, sınırlarını zorlamak... Son yıllarda kişisel gelişim, hayatın her alanında büyüyen bir trend değil; adeta bir yaşam tarzı haline geldi. Kitaplar, podcast'ler, seminerler, uygulamalar… “Daha iyi bir sen” olma çağrısı, neredeyse her yerden duyuluyor. Başarılı olmanın yolu; erken kalkmaktan, zaman yönetiminden, doğru nefes almaya, meditasyona, üretkenliğe kadar uzanan dev bir “gelişim menüsü”nden geçiyor. İlham verici mi? Evet. Kendine yatırım yapmak değerli mi? Kesinlikle.
Herkese güç verirken kendini tüketmek... İş dünyasında "Yorgun Lider Sendromu"!
İş dünyasının liderlik anlayışı, çoğu zaman bir süper kahraman mitolojisine dayanıyor. Liderin güçlü, çözüm odaklı, sakin, karizmatik, duygularına hakim, her an ulaşılabilir, motive edici ve örnek bir figür olması bekleniyor. Fakat bu beklentiler, insan olmanın doğasına aykırı bir yük taşıyor. Bir lider düşünün. Her sabah ekibinin moralini yüksek tutmak için erken uyanıyor, gün boyu herkesin ihtiyaçlarını önceleyen bir hızda hareket ediyor. Ekip üyeleri sorun yaşadığında önce onu arıyor, kriz anlarında panik yerine sükuneti temsil ediyor.
İş yerlerinde aşırı uyumun bedeli, iyi insan sendromu!
Neden bazı insanlar iş yerinde ne kadar yorulursa yorulsun “hayır” diyemez? Neden sürekli olumlu, uyumlu, yardımsever görünme çabası bazen kişinin kendi sınırlarının yok olmasına neden olur? Bugünün kurumsal dünyasında, işini iyi yapan olmak tek başına yetmiyor. Birçok yerde “iyi insan” olmak da bekleniyor. Nazik, uyumlu, çözüm odaklı, her duruma anlayışla yaklaşan… Ancak bu iyi insan imajı, zamanla kişinin kendi ihtiyaçlarını, sınırlarını ve sağlığını ikinci plana atmasına neden olabiliyor.
Sahte motivasyonun anatomisi: Kurumsalda ‘Hadi yaparsın!’ tuzağı!
Modern iş dünyasında motivasyon, başarıya giden yolda en çok konuşulan kavramlardan biri haline geldi. Motivasyonel konuşmalar, duvarlara asılan ilham verici aforizmalar, “senin için buradayız” söylemleri... Peki, gerçekten buradalar mı? Yoksa tüm bu söylemler, sadece daha fazla performans talep eden ama aslında desteği arka plana iten sahte bir motivasyon perdesi mi? Bugün kurumsal dünyada birçok çalışan, her gün motive olmaya değil, motive görünmeye çalışıyor. “Sen güçlüsün, başaracaksın”,
İş hayatında sıkışmışlık hissi… Neden yaşarız ve nasıl aşarız?
Bir sabah uyanıyorsunuz, aynaya bakıyorsunuz ve şu soruyu soruyorsunuz: "Ben ne yapıyorum?" Çalışıyorsunuz, toplantılara giriyorsunuz, bir e-postadan başka birine hızlı hızlı cevaplıyorsunuz, bazen kahvaltı yapmadan başladığınız günde öğlen yemeğini atlıyorsunuz, hızlı ve mükemmel olmanız bekleniyor, kimi zaman yöneticinize veya iş arkadaşlarınıza sorduğunuz sorulara cevap alamıyorsunuz, kısaca işleriniz arasında kayboluyorsunuz… İşte tam bu noktada, iş hayatında sıkışmışlık hissi devreye giriyor.
Bir işe veya ilişkiye başlarken her şey güzel de sonra ne oluyor ve her şey değişiyor?
Yeni bir işe başlarken ya da bir ilişkiye adım attığımızda hissettiğimiz heyecanı hatırlıyor musunuz? İlk günlerde her şey heyecan verici, mutlu edici ve umut doludur. Bir işe başladığımızda motivasyonumuz yüksektir, hayallerimiz vardır ve yeni insanlar tanımak keyif verir. Yeni bir ilişkiye başladığımızda ise heyecanla birlikte keyif ya da memnuniyetle dolu anlar yaşanır, karşımızdaki kişiyi tanımaya çalışırız ve her şey olması gerektiği gibidir. Ancak zaman geçtikçe işler değişmeye başlar. Motivasyon azalır...
Var olmak neden bu kadar kaygı verici?
Hiç, en mutlu anınızda içinizi kemiren hafif bir huzursuzluk hissiyle karşılaştınız mı? Gece yatağa yattığınızda ya da yalnız kaldığınızda, kendinizi boşlukta kalmış gibi içinde hissettiniz mi? İnsan neden kaygılanır, neden hayat üzerine düşünmek kimi zaman içimizi sıkıntıyla doldurur? Ünlü psikiyatrist Irvin D. Yalom’a göre, insanın varoluşunun doğasında dört temel kaygı yatar: Ölüm kaygısı, özgürlük kaygısı, anlamsızlık kaygısı ve yalnızlık kaygısı. . Bunlar, her insanın hayatında bir noktada karşılaşacağı ve içten içe mücadele ettiği temel varoluşsal gerçeklerdir. Peki, bu kaygılar hayatımızı nasıl etkiler?
Başarısızlık nasıl planlanır? Hayatınızdaki en iyi hatalar!
Başarısızlık, çoğu zaman korkutucu bir kelime gibi gelir. Başarıya odaklanmış bir dünyada, hata yapmak bir tabu haline gelmiştir. Ancak gerçek şu ki, birçok büyük başarı, doğru şekilde "planlanmış" başarısızlıklardan doğar. Evet, başarısızlık planlanabilir ve hatta hayati derecede önemlidir! Özellikle yenilikçi ve cesur adımlar atan insanlar, başarısızlığı bir son olarak değil, öğrenme sürecinin kaçınılmaz bir parçası olarak görür. Peki, başarısızlığı nasıl planlayabiliriz? Nasıl olur da hatalarımız en büyük kazanımlarımıza dönüşebilir?
Sürekli düşünmek... Sana ne katıyor? Karşılığında ne bedel ödüyorsun? Kaybettiğin ne?
Hepimiz zaman zaman kendimizi yoğun düşünceler içinde buluruz. Kafamızda dolanıp duran fikirler, planlar, olasılıklar ve endişeler bazen o kadar ağır basar ki, bir noktada nefes almak bile zorlaşır. Sanki zihnimiz hiç durmadan çalışan bir makineye dönüşmüş gibidir. Ancak sürekli düşünmek, sanılanın aksine bizi her zaman daha iyi bir noktaya taşımaz. Aksine, çoğu zaman hem zihinsel hem de duygusal anlamda ağır bir bedel ödetir. Peki, düşünmek neden bu kadar yorucu hale geliyor?
Hayalleriniz gerçekleşmiyor mu? Bilimsel olarak kanıtlanmış 2 sebep!
Hepimiz hayallerimizin peşinden gitmek isteriz. Daha iyi bir kariyer, mutlu bir ilişki, sağlıklı bir yaşam ya da hayatımızda bırakacağımız bir iz... Ancak çoğu zaman hayallerimizle gerçeklik arasında koca bir mesafe hissederiz. Peki neden? Bilimsel araştırmalar, hayallerin neden gerçekleşmediğini açıklayan iki temel sebebi ortaya koyuyor: Bilinç dışı engeller ve yetersiz eylem planları. Hayallerimizi gerçekleştirememizin en temel sebeplerinden biri, kendimize koyduğumuz engellerdir.
Ekip içinde ne konuşulur, ne konuşulmaz!
Biliyoruz ki, ekip çalışması, bir organizasyonun başarısını belirleyen en önemli faktörlerden biri. Ancak güçlü bir ekip dinamiği oluşturmak için iletişim kuralları oldukça etkili. Doğru şeyleri doğru şekilde konuşmak, güven ve verimliliği artırırken, yanlış bir söz tüm ekibin motivasyonunu düşürebilir. Bu tip durumlara yönelik bir halk deyişini anımsarım hep; “akım derken bokum demek”. Peki, ekip içinde konuşulması gerekenler ve uzak durulması gereken konular neler olabilir?
Kurtarıcı olmak mı, kurban olmak mı? Profesyonel ya da kişisel hayatta fark etmez, hangi rolü üstleniyorsunuz?!
İnsan ilişkilerinde sıkça karşılaşılan ancak genellikle fark edilmeden devam eden bir dinamik var: Kurtarıcı-Kurban ilişkisi. Hem özel yaşamda hem de iş hayatında, bu dinamik kişisel sınırları zorlar, psikolojik yükler yaratır ve uzun vadede dengeyi bozar. Peki, siz bu dinamikte hangi rolü oynuyorsunuz? Kurtarıcı mı, yoksa kurban mı?
Liderlik ve Kültürel Farklılıklar: Global veya Çok Kültürlü Takımlarda Etkili Olmanın Yolları!
Küreselleşen dünyada, farklı ülkelerden gelen bireylerden oluşan global takımlarla çalışma oranı giderek artıyor. İş yerleri, artık sadece ofis binalarının duvarlarıyla sınırlı değil; farklı coğrafyalardan, kültürlerden ve geçmişlerden gelen çalışanlar, dijital ve fiziksel ortamda bir araya gelerek ortak hedeflere ulaşmaya çalışıyor. Ancak bu çeşitlilik, liderlik açısından bazı zorlukları da beraberinde getiriyor.
Tek başına yaşamak ve sosyal ilişkiler arasındaki dengeyi kurmak!
Günümüz toplumunda yalnızlık giderek daha yaygın hale geliyor. Özellikle şehirleşme, bireyselleşme ve sosyal medya çağında, birçok insan tek başına yaşamayı tercih ediyor. Ancak yalnız yaşamak hem gençler hem de yaşlılar için çeşitli zorluklar ve sorular doğuruyor. Peki, yalnızlık gerçekten kişisel özgürlük mü getiriyor, yoksa sosyal ilişki eksikliği mi yaratıyor?
Kendini kendi haline bırakabilmek! Neden önemli?
Bazen kendimizi başkalarının beklentilerinin ve toplumsal normların arasında kaybolmuş bulabiliriz. Hatta çevremizin düşünce ve yargıları, kişiliğimizi ve yaşam deneyimimizi şekillendirebilir. Bu dışsal etkiler, özgünlüğümüzü ve içsel huzurumuzu bulmamızı zorlaştırabilir. Ancak, gerçek anlamda özgür ve huzurlu bir yaşam sürmek, kişinin kendi içsel sesine kulak vermesi ve kendi gerçekliğini kucaklamasıyla mümkün olur.
Hafızamızdan bazı anılarımızı silebilsek, günlük hayatımız nasıl değişir?
Hafıza, kim olduğumuzun ve nasıl davrandığımızın temel taşlarından biri. Geçmişte yaşadığımız deneyimler, öğrendiğimiz dersler ve edindiğimiz anılar, bugünkü benliğimizi şekillendirir. Ancak, ya hafızamızdan bazı anıları silmek mümkün olsaydı? Hangi anıları silmek isterdik ve bu silme işlemi günlük hayatımızı nasıl etkilerdi?
Ruhsal arınma yani zihinsel ve duygusal temizlik mümkün mü?
Günlük hayatın karmaşası ve stresinden bunaldığınızda; zihninizi arındırmak ve boşaltmak, duygularınızı dengelemek isteyebilirsiniz. Peki, zihninizi arındırmak ve boşaltmak, duygularınızı dengelemek mümkün mü? Mümkün… O zaman baştan başlayalım.de etik, insanların nasıl davranması gerektiğiyle ilgilenir... Ruhsal arınma, zihinsel ve duygusal yüklerden arınarak daha dengeli ve huzurlu bir yaşam sürmeyi amaçlayan bir süreç.
Sözleri ve davranışları anlamak: Günlük hayattaki gizli etik yaklaşımlar!
Bir gün işe giderken metronun kalabalık vagonlarında sıkışıp kalmış bir şekilde ayaktasınız. Biri size gülümseyerek yerini veriyor. Ya da siz birine yerinizi veriyorsunuz? Bu davranış, gündelik hayatımızdaki gizli etik yaklaşımların bir örneği. Etik, insan davranışlarının doğru ve yanlışını, iyi ve kötüyü, adil ve haksızı değerlendiren ve bu değerlendirmeler doğrultusunda davranışları yönlendiren bir disiplin. Temelde etik, insanların nasıl davranması gerektiğiyle ilgilenir...
Nesiller arası travma ve etkileri!
Travma, yaşadığımız zorlayıcı deneyimlerin bir sonucu olarak ortaya çıkan bir gerçektir. Ancak, bu deneyimlerin etkileri sadece yaşayan kişi ile sınırlı değildir. Nesiller arası travma kavramı, geçmişteki acı verici olayların bugünkü ve gelecekteki nesiller üzerindeki etkilerini gösterir. Annelerimizin, babalarımızın, onların anne ve babalarının ve onların da anne ve babalarının yani ailemizin geçmişte yaşamış tüm bireylerinin yaşadığı travmatik deneyimler sadece kendi hayatını değil, nesiller arasında da bir iz bırakabilir.
İşe, kurum kültürünüzle aynı kültüre sahip kişileri mi almalı yoksa farklı kültürde de olsa kurum kültürünüze değer verecek kişileri mi?
İşe alımda aynı kültüre sahip kişileri mi tercih etmeli yoksa çeşitliliğe mi dikkat etmeli? İşe alım süreci, bir kurumun başarısı için hayati bir rol oynar. Ancak bu süreçte önemli bir soru ortaya çıkar: İşe alımda aynı kültüre sahip kişileri mi tercih etmeli yoksa farklı kültürlere ve bakış açılarına sahip kişileri mi? Aynı kültüre sahip kişileri işe almak, kültürel uyumun daha hızlı ve sorunsuz olmasını sağlayabilir.
Derinlemesine düşünmeyi sağlamak için soruların gücünden faydalanın!
Derinlemesine düşünmek, bir konuyu, sorunu veya durumu detaylı ve kapsamlı bir şekilde inceleme ve anlama sürecini ifade eder. Bu düşünme biçimi, sorunların kök nedenlerini anlamak, karmaşık sorunları çözmek, yaratıcı çözümler bulmak, kararlar almak veya bir konuyu daha fazla dikkatle ele almak gibi birçok farklı şekilde kullanılabilir. Aynı zamanda öğrenme sürecini iyileştirir ve genel olarak daha bilgili ve bilinçli bir birey olmamıza katkıda bulunur.
Kişisel gelişimde risk almak: Korkuları aşmak ve potansiyeli keşfetmek...
Hayat, büyüme ve gelişme sürecimizde birçok fırsat ve potansiyel sunar. Ancak, bu potansiyeli tam anlamıyla açığa çıkarmak için bazen kendimize meydan okumamız gerekir. “Kişisel Gelişim” ifadesi bir bakıma çok söylenir bir ifade olmuş gibi düşünülse de, ya da bazen çok klişe ve içi boş olarak ele alınsa da, aslında doğrudan sadece fiziksel ya da biyolojik olarak değil ruhsal olarak da büyümek anlamındadır. İşte bu noktada "risk almak" devreye girer.
Güçlü ilişkilerin sırrı: Duygusal Farkındalık!
İnsan ilişkileri, hayatımızın en değerli ve karmaşık alanlarından biri. Ailemiz, dostlarımız veya iş arkadaşlarımızla kurduğumuz bağlar, yaşamımızın kalitesini büyük ölçüde etkiler. Peki, bu ilişkileri güçlü ve sağlıklı bir şekilde sürdürmek için ne önemlidir? İşte cevabı: Duygusal Farkındalık! Duygusal farkındalık, hem kendi duygusal durumumuzu anlama yeteneğimizi hem de başkalarının duygularını anlama ve empati kurma yeteneğimizi ifade eder. Güçlü ilişkilerin temeli, duygusal farkındalık üzerine inşa edilir.
Tolstoy, Halide Edip Adıvar, Charles Dickens veya Nazım Hikmet günümüzde yaşasalardı, yazmak için neyi konu alırlardı?
Edebiyat dünyasında kendi tarzlarıyla iz bırakmış ve eserleriyle pek çok insanı etkilemiş 4 yazar… Bu 4 yazarın ortak noktaları, bazı edebi ve düşünsel özelliklerde birleşmeleri ve etkileyici eserlerle toplumlarına, edebiyata, düşün dünyasına önemli katkılarda bulunmaları. Lev Nikolayeviç Tolstoy "Savaş ve Barış" ve "Anna Karenina" gibi ölümsüz eserlere imza attı.
Duygularımızı Yönetebilir miyiz? Hem İş Hem de Özel Hayatımızda Bizi Nasıl Etkiler?
Bazen mutlu, bazen öfkeli, bazen sevinçli, bazen huysuz, bazen ısrarcı, bazen inatçı, bazen iyimser olmamıza neden olan duygularımız… Düşüncelerimizi ve davranışlarımızı şekillendiren, nasıl yaşadığımızı, yaşayacağımızı belirleyen, bir nevi hayatımızın dümeni. Duygularımızı tanıdığımız, anladığımız, duygularımızı bastırmak yerine bize verdiği mesajları aldığımız zaman hayatımızı çok daha huzurlu yaşayabiliyoruz.
Doğru Kariyer Planlaması Ve Mutlu İş Hayatı İçin Kendinize Sormanız Gereken 5 Kritik Soru...
Daha çocuk yaşlarda hayaller kurarak başlar kariyer planımız. Bazımız balerin olmak, bazımız bankacı, bazımız öğretmen, bazımız da kepçe operatörü olmak gibi pek çok farklı mesleği gelecek planlarımız arasına alırız. Meslek seçiminde pek çok farklı etmen olsa da kimimiz çocukluk hayalini gerçekleştirirken kimimiz hiç hayal etmediğimiz alanlarda kariyerimize adım atarız.
Daha İyi Sen İçin Hayatına Sahip Çık!
Her zaman daha mutlu ve huzurlu bir hayatın hayalini kurar ve hayallerimiz için birçok karar alırız. Peki bu kararları alırken kendi iç sesimizi mi dinleriz yoksa etrafımızdaki kişilerin yorumlarını da dinleyerek etki altında kalır mıyız? Eğer ikinci seçeneği cevap olarak veriyorsak hayatımızı gerçekten biz mi kontrol ediyoruz sorusunu düşünmemiz gerekir.
İşten Ayrılmanın İncelikleri…
Yeni başladığınız ve belki de uzun süredir çalıştığınız, özveri göstererek karşılıklı iletişimde bulunduğunuz çalışma arkadaşlarınız, alışmış olduğunuz çalışma ortamınız ve dahası… Belki de birlikte sayısız başarılara imza attınız. Ancak bir gün geldi ve belirli nedenlerden dolayı artık daha fazla işyerinizde çalışmamanız gerektiğini düşünüp istifa etmek istediniz.
Gözlem İle Artan Üretkenlik; Hawthorne Etkisi!
Hawthorne Etkisi, endüstri psikologları tarafından ortaya atılan bir kavram… 1927-1932 yılları arasında Amerika Hawthorne’da bulunan bir elektrik şirketinde yapılan araştırmada insanların, birileri onları gözlemlediğini bildiğinde davranışlarını değiştirdikleri yönündeki sonucudur.
Fikir varsa ayrılığı da var! Peki, çözümü nasıl olmalı?
Her şey bir fikrin ortaya atılmasıyla başlar. Fikirler, paylaşınca gelişir. Ekipler de fikirlerle gelişirler, böylelikle orta noktayı da bularak ortak amaca yönelirler. Eğer fikirler paylaşılmazsa işe yaramaz hale gelirler ve ekipler de âtıl hale gelebilirler. Madalyonun diğer yüzünde ise, fikirlerin her zaman orta noktada toplanmadığını görürüz.
Gol Atmak Ekip İşidir!
Her birey tüm yetkinliklerini sergilediği, bunun sonucunda da mutlak başarıyı sağladığı bir kariyeri hedefler. Bu kariyer hedefinde kendi yetkinliklerimizin yanında aynı ekipte bulunduğumuz diğer ekip arkadaşlarımızın da rolü çok büyüktür.
Öfkemizin arkasına saklanan en güçlü duygu: Korkularımız!
Duygular, düşünceler ve geçmiş deneyimler birbiri arkasında perdelenmiş unsurlardır. İnsanların geçmişte yaşamış olduğu bir deneyim her nasıl ki bugün bireyde bir duygunun veya düşüncenin fitilini ateşleyebiliyorsa duygular da birbirlerinin fitilini ateşleyebilir.
İletişim tuzakları nedir? Düştüğümüzü nasıl anlarız?
Evimizde, işimizde, günlük hayatımızın her noktasında insanların sürekli birbirini anlamadığından bu nedenle de “Acaba kendimizi anlatamıyor muyuz?” ya da “Ne anlattığımı hiç anlamıyorsun!” diyerek iletişimimizi şikayet ederiz.
İstek ve beklentiler hayatımızı nasıl etkiliyor?
Yaşadığımız hayatı belirleyen şey nedir diye bana sorsanız, duygularımız ve davranışlarımız kadar isteklerimiz ve beklentilerimizdir derim. Tabii bir de pek farkında olmadığımız, yıllar içinde geliştirdiğimiz koşullandırmaları da unutmamak lazım. İsteklerimiz ve beklentilerimiz doğrultusunda yapacaklarımızı, ilişkilerimizi, geleceğimizi çizeriz. İsteklerimizin bir kısmı da bu farkına varmadığımız koşullanmalardır.
İnsanların üzerinde olumlu bir etki bırakabilmek için ikinci bir şansımız var mı?
Hayat hepimize ikinci bir şansı vermeyebilir. Bazen tek seferde her şeyi var da edebiliriz yok da! Bunu ortaya çıkaracak en önemli durum ilk izlenimdir. İlk izlenimde hepimiz karşı tarafta belli etkiler bırakırız ve aynı zamanda biz de karşımızdaki kişi için belli etkiler ediniriz. Bu etkilerden elde ettiğimiz çıkarımlar doğrultusunda kişinin diğer özellikleri hakkında tahminlerde bulunuruz.
Bir bukalemun hikayesi: Benlik değişimi ve konfor alanlarından çıkışla nasıl baş edebilirsiniz?
Hayatta bazen ne istediğimizi bilmediğimiz zamanlar olabilir. Ailemizde, arkadaş çevremizde ve iş hayatımızda öğrendiğimiz davranış kalıplarını, alışkanlıklarımızı sürdürürüz. Kendimize konfor alanı yaratır, ona yastık gibi sımsıkı sarılırız, tutunuruz. Bu durum, bize, kendimizi güvende hissettirir.
Reddedilme korkusuyla nasıl baş ederiz?
İşyerinde terfi almak isteriz. Gönül verdiğimiz birine çıkma teklifi etmek isteriz. Ekip arkadaşlarımızla tasarladığımız proje fikirlerini tartışmak için kollarımızı sıvarız. Aniden bizi orada bir şey durdurur. Reddedilme korkusu! Öyle bir korkudur ki, kafamızdan türlü türlü senaryolar geçer, kendimizi tutar ve bizlere kapı açabilecek fırsatları kaçırma ihtimaliyle burun buruna gelebiliriz.
Bu çok önemli: Çalışan gelişiminin çalışan bağlılığına katkısı büyük!
Günümüzde kurumlar çalışanlarıyla ilişkilerini geliştirmek, işyerlerinde verimli çalışabilmelerini sağlamak ve yetenekleri ellerinde tutabilmek için işyeri koşullarına dair düzenlemeler yapıyorlar. Ben işyerlerinin odaklanması gereken başka bir konuya değineceğim: Çalışan gelişimi. Çalışan gelişimi gerek çalışanın kişisel gerek mesleki hayatında gerekse işyeri çalışma koşullarında şirketlerin sürdürülebilirlik kaynağıdır.
Farkında olmasak da! Başarı korkusu nedir, hayatımızı nasıl etkiler?
Çalışma hayatında hepimizin uzmanlaştığı alanlar, kendi yolumuzu çizdiğimiz hedeflerimiz var. O yolda ilerleyebilmek ve uzmanlığımızı pekiştirebilmek için birtakım sorumluluklar alıyoruz. Sorumluluklar ve eylemler sonucunda başarılı hale geliyoruz. Kimimiz çalışma hayatında gayretle çalıştığını, sorumluluk almasına rağmen hedeflerine ulaşmadığını, başarı elde edemediğini düşünüyor.
İşyerinde düşük performanslı çalışanları nasıl yönetebilirsiniz?
İşyerlerinin performanslarını belirleyen temel unsurlardan birisi de çalışanların performanslarıdır. Doğru orantılı olarak işyerinin başka kurumlarla kişilerle bağlantı kurarken kendi kimliğinin biçimlenmesinde de önemli rol oynayan, yine çalışanlardır. İşyerlerinin karşılaştıkları önemli sorunlardan biri ise düşük performanslı çalışanlardır.
Kararsızlık hayatınızdaki fırsatları kaçırmanıza neden oluyor mu? Karar alma mekanizmanızı nasıl güçlendirirsiniz?
Hayatımız birden fazla ihtimallerden kurulu. Her gün o ihtimallerden birini seçerek kendi yaşam yolumuzu çizip budaklandırıyoruz. Bu verdiğimiz kararlar, içinde bulunduğumuz koşullar ve duygu, düşünce yapımız ile biçimleniyor. Yeri geliyor karar almak için demleme süremiz uzun oluyor, yeri geliyor anında karar alıyoruz.
Acaba siz de çalışanlarınıza siyah-beyaz anlayışıyla yaklaşan yöneticilerden misiniz?
Hepimiz birbirimizden farklıyız, kişisel özelliklerimiz de fiziksel özelliklerimiz de yaşamımız da çalıştığımız işler de… Aynı ülkede, şehirde, evde yaşıyor ya da aynı okulda, sınıfta okuyor veya aynı sektörde, şirkette veya işte çalışıyor olabiliriz, bu durum farklılıklarımızın olmasını engellemiyor. Hepimiz bu farklılıklarımızla ailemizde, okulumuzda, çevremizde, işimizde kendimizi var ediyor, katkıda bulunuyoruz.
Sizin de yargılanmak istemediğiniz için istemediğiniz şeyler yaptığınız olur mu?
İnsan oldukça karmaşık bir varlık. Yün yumağına benzer bir şekilde diğer insanlarla da karmaşık ilişkiler kurarız. Hatta, öyle bir hal alır ki bazen, bazı durumlarda kendimizden beklemediğimiz tavırlarda bulunabiliriz. Mesela, kabul görmek isteriz. Onaylanma, sahiplenilme ihtiyacı hissederiz. Gerek bilgi alışverişi gerek duygusal akış açısından birbirimize gerek duyarız.
Bir de kendinize, kendinizi anlatmayı deneyin!
Bazen karşımızdakilerin bizi anlamadığını ya da yanlış anladığını hatta anlamak istemediğini düşünürüz. Bunun sonucu olarak anlatmaya çalışmaktan vazgeçeriz. Evet, karşımızdaki kişi veya kişiler bizi anlamıyor, yanlış anlıyor hatta anlamak istemiyor olabilirler. Ya böyle değilse? Ya biz anlatmak istediklerimizi anlatamıyor veya yanlış anlatıyor ya da aslında anlatmak istemiyorsak? Hepimiz genelde, hayatın gidişatı içerisinde, daha çok başkaları ile ilgileniriz.
Geçmişte yaşadığı olumsuzlukları tekrar tekrar yaşamak istemeyenlere öneriler!
Yine başarısız oldum! Hep ben her şeyi yapmak zorunda kalıyorum. Aldatılmak benim kaderim! Ve benzeri kalıplarda cümleler kuruyorsanız siz de geçmişteki olumsuzlukları tekrar tekrar yaşayan kişilerdensiniz demektir. Başarılı olmayı istesek de başarısız olacağımızı düşünüyorsak, başarısız oluruz. Geçmişte yaşadığımız bir başarısızlığımız ve bizde yaşattığı duygu bilincimize yerleşmiş olabilir.
Çalışanların iş hayatında yaşadığı problemlerden biri: Ekibin iş takibi!
Hem özel hayatımızda hem de çalışma hayatımızda her gün bir şeyleri takip eder, yapar ya da yapılmasını sağlarız. Yapacaklarımızı ertelediğimiz veya yapılıp yapılmadığını kontrol etmediğimiz zaman da ya fırsatı kaçırır ya o konuyla daha fazla uğraşmak zorunda kalırız. Özellikle çalışma hayatında iş takibi, yapılan pek çok işten daha önemli. İş takibi sadece şirket ve yöneticiler için değil çalışanlar için de öncelikli işlerden.
“Güvenli Sürüş Eğitimi" kişilerin, şirketlerin gelişim yolculukları için de işe yarar mı?
Güvenli Sürüş Eğitimi, trafikte oluşabilecek tehlikeleri önceden algılamamıza ve önlem almamıza yönelik bir eğitim. Bu eğitim sayesinde farklı zeminlerde ve farklı hava koşullarında dikkati arttırmayı ve oluşabilecek tehlikelere karşı kaza olmadan önlem alma alışkanlığını kazandırmayı amaçlar. Bu eğitim sayesinde sürücü kendisinin, otomobilinin ve gideceği yolun sınırlarını tanımayı öğrenir.
Kimseden müneccim olmasını beklemeyin!
Hepimizi hayatımızda en çok zorlayan durumların başında; söylemediğimiz ya da yapmadığımız ama imada bulunduğumuz hatta imada bile bulunmadığımız şeylerin karşımızdaki kişilerce anlaşılmasını beklemek gelir. Aslında "Bunu yaparsam ne der? Bunu dersem nasıl tepki verir? diye düşünür, yapacağımızı tam ya da hiç yapmaz, söyleyeceğimizi tam ya da hiç söylemeyiz. İş veya özel hayatımızda fark etmeksizin karşımızdaki kişilerden müneccimlik bekleriz.
Şirketlerin de psikolojisi olur mu? Bozulur mu? Terapisi mümkün mü?
Evet, şirketlerin de psikolojisi olur… Evet, şirketlerin de psikolojisi bozulur… Evet, şirketlerin psikolojisinin terapisi mümkündür. Şimdi bu cevaplarımı ayrıntılı yazıyım… Şirketlerin nasıl fiziksel, maddi, somut varlıkları varsa; fizyolojik, maddi ve somut alanlarda gelişim ve değişim yaşıyorlarsa psikolojik, manevi, soyut varlıkları da vardır ve bu alanlarda da gelişim, değişim yaşarlar.
Küçük bir dokunuş… Büyük bir etkiye neden olabilir!
Hayatımız boyunca bazı kişilerin söylediklerinden bazı kişilerin yaptıklarından bazı kişilerin yazdıklarından bazı kişilerin hissettirdiklerinden etkilenmişizdir. Bazen annemizin bazen öğretmenimizin bazen arkadaşımızın bazen çocuğumuzun söylediklerini, yaptıklarını hayat boyu unutamayız. Çoğu zaman söylenen ya da yapılan ve unutamadığımız bu durum bizi de etkileyerek düşünmemize...
Nereye çocuklar, aceleniz ne?
İş hayatına katılan yeni nesilleri dinlemeye, izlemeye, anlamaya önem veriyorum. Yeni bakış açıları, yeni fikirleri beni heyecanlandırıyor. Hatta bakış açılarının ve fikirlerinin hangi duygu ve düşüncelerine dayandığını, niyetlerinin ne olduğunu öğrenmeye çalışıyorum. Onlar da bakış açılarını ve fikirlerini aktarmaya hazırlar, yeter ki onları dinleyelim. Önce yeni nesil çalışanlardan bahsedelim: Çalışmak onlara göre yaşamak için bir araç.
Biz Burada Oyun mu Oynuyoruz?
Albert Einstein’ın çok sevdiğim bir sözü var: “Hayal gücü bilgiden daha değerlidir.” Hayal gücünü bilgiden bu kadar değerli kılan şey gelişimimizdeki katkısıdır… Tabii hayal gücümüzü en çok destekleyen unsurlardan biri de tahmin edeceğiniz gibi oyunlardır. Doğduğumuz andan itibaren çeşitli formlarda, çeşitli nesnelerle oyun kurar, gerçek hayatla ‘oyun’ aracılığıyla iletişim kurmaya çalışırız. Farkında olmasak da bu oyunlarla bedensel, duygusal, sosyal ve zihinsel olarak gelişiriz.
Bumerang Nasıl Atılır? Şirketlerde Geri Bildirim!
Başlangıçta avlanmak amacıyla silah olarak kullanılan bumeranglar sert ağaçtan yontularak yapılan kıvrık bir atış çubuğudur. Bumeranglar fırlatıldığında geri dönen nesneler oldukları gibi fırlatınca dönmeyenleri de var. Bumeranga hayranlığım sadece atılıp geri dönmesinden kaynaklanmıyor, aklıma hayata dair pek çok konuda benzerlik çağrıştıran durumları getiriyor. Bu da durumlara daha dikkatli, daha akılcı, daha eğlenceli ve daha gözlemci yaklaşmamı sağlıyor.
Kalemlerinizi Hazırlayın… Kişisel Manifestonuzu Yazıyoruz!
“Kişisel Kalite ve Kalite Yönetimi” eğitimlerimde sıkça anlattığım, danışanlarımla çalıştığım bir konu… “Kişisel Kalite ve Kalite Yönetimi” kişisel yolculuğumuz ve kişisel özelliklerimiz ile ilgili farkındalık kazanmamızı sağlarken karşımızdakiler tarafından nasıl algılandığımızı, gelişim için hangi sorumlukları almamız gerektiğini, motivasyonumuzu arttırmak için neler yapmamız gerektiğini bize gösterir.
En Son Ne Zaman Bu Konuda Değişmeliyim Dediniz?
Efesli filozof Herakleitos’un “Değişmeyen tek şey değişimdir.” sözünü hepimiz biliriz. Ve yine hepimiz bu sözün doğru olduğunu da biliriz. Ama konu kendimiz olunca değişimi ne kadar ister ve kabul ederiz? Halbuki etrafımız değişirken bizim değişmememiz zorlayıcı olabilir. Değişimin bize kazandıracağı sadece uyum değil tabii ki, etrafımız değişmese de bizim değişmeye ihtiyacımız olan alanlar olabilir.
Sana Bir Sinek Masalı Anlatayım mı?
Hayatımızın en ortasına yerleşmiş, mutluluğumuzu, huzurumuzu, coşkumuzu doğrudan etkileyecek bir şey var. Üstelik sadece bizimle ilgisi de yok… Yani hem bizim hem de karşımızdaki kişilerin doğru yapması gereken bir şey. Özellikle iş hayatımızda her anımızı etkileyen bir şey… Başlıktan da anlamışsınızdır aslında, iletişimden bahsediyorum.
Aslında Önce Kendimizi Kandırırız!
Çoğu zaman gerçeği biliriz ama gerçek umduğumuz gibi olmadığı için kabul etmeyiz. “Kendini Kandırmak - Bilişsel Uyumsuzluk” 1957 yılında Leon Festinger tarafından ortaya atılan bir kuram. Bu kurama göre; insanlar, çelişen davranışları ve tutumları varsa bu çelişki ile baş etmek için nedene sığınırlar. Dışsal nedenlerin yokluğunda ise içsel nedenler yaratırlar.
Kısa Çubuğu Kim Çekti?
Şirketlerde ortaklar arası görev dağılımının ne kadar önemli olduğunu bir cümle ile anlatmak istiyorum: Şirketinizin bugününü ve yarınını sağlam temeller üzerine kurmak istiyorsanız, ortaklar arası görev dağılımı en önemli faktörlerden biri. Şirketlerde ortaklar arası görev dağılımını adil ve net olarak yapılması, şirketin tüm adımlarını emin atmasını sağlar.
En son ne zaman, kiminle dertleştiniz?
Öylesine değil, gerçekten soruyorum… Haydi, hemen şimdi bir düşünün; en son ne zaman, kiminle dertleştiniz? Büyük çoğunluğunuzun hatırlamadığını, kiminizin dertleşmeye zaman mı var dediğini, kiminizin iyi de kiminle dediğini, hatta bazılarınızın iç dünyamı kimselere açamam dediğini biliyorum. Tabii bunun yanı sıra dertleştiği zamanı, kişiyi hatırlayanlar da vardır.
Mezun olduğu bölümden farklı bir alanda çalışmak isteyenlere 5 önemli tüyo!
İş hayatı küçük yaşlardan itibaren hazırlandığımız bir süreç… Daha 3, 4 yaşlarında “Büyüyünce ne olmak istiyorsun?” sorusu ile karşılaşıyoruz. Yıllarca okuyor, sınavlardan sınava koşuyor, bir yandan da ne yapmak istediğimize karar vermeye çalışıyoruz. Doğruyu söylemek gerekirse çok kolay bir süreç değil bu, hele hele meslek seçimi konusunda kendinizi yönlendiremiyorsanız…
Ruh da Acıkır mı? Ruhu Doyurmak Mümkün mü?
Hepimizin kendimize, hayata, yaşadıklarımıza dair soruları var… Benim de en çok ilgimi çeken, üzerine çalıştığım konulardan biri. Hem özel hayatımızda hem iş hayatımızda çok önemli bir konu var: Ruhun doyması… Tabii ruhun doyması deyince, “Ruh acıkır mı ki doysun?” sorusu ister istemez karşımıza çıkıyor. Aslında insanlık tarihi kadar eski bir konu bu…
Ya Psikolojik Bağışıklığınız Var mı? Psikolojik Bağışıklığınızı Güçlendirebilir misiniz?
Daha çocukken hayatımıza giren bir kelime bağışıklık… Fizyolojik olarak bazı mikroplara karşı aşı veya doğal yolla kazanılmış direnç durumu… Fizyolojik direncimiz ne kadar güçlü ise mikroplara karşı o kadar direnebiliyoruz. Bağışıklığımızı güçlendirmek için de sağlıklı beslenmek, spor yapmak, vitamin desteği almak gibi alternatiflerimiz var.
Çalıştığım Şirkette Kaç Yıl Kalmalıyım?
İster iş hayatınızın başında olun, ister ortasında ya da ister emeklilik hayatına geçmiş olun yeni bir işe başlamak veya iş değiştirmek genellikle pek de kolay verilen kararlardan değil. Bir de kariyer yapmayı düşünen biri iseniz, ki günümüzde kariyer planı iş hayatının geldiği nokta açısından stratejik bir durum arz ediyor, size hiç kimse “Aman canım n’olacak, ver kararını işte!” diyemez.
Şirket başarısının temelindeki güç: Organizasyon Şeması!
Kuruldukları günden itibaren gelişme kaydeden, varlıklarını uzun yıllar sürdüren ve marka yaratmayı başaran şirketlerin doğru yaptıkları pek çok şey var. Doğru yaptıkları en önemli şeylerden biri de kaleyi iyi korumak. Bunu için de doğru ve geliştirilebilir bir organizasyona sahip olmak. Doğru ve geliştirilebilir organizasyonlar ise öngörerek yaratılıyor. Yani organizasyon şeması bu öngörünün ilk adımı.
Zor zamanlarla başa çıkmak! Bir yol bulunur…
Epey zaman geçti üzerinden. Bir şirketin değişim süreci esnasında, mentorluk çalışması yaptığım bir orta kademe yöneticisinin, kendi gençliğinden kalma bir anısı bugünlerimize dair bir mesaj olabilir mi acaba? Söz konusu yönetici arkadaş, daraldığı zamanlarda hep aklına getirdiği bir anısını şöylece dillendirmişti “Gençken annemle babama bakar; ne kadar rahatlar, sorunları olsa da pek dertlendikleri yok, ne mutlu onlara diye düşünürdüm.
Hata Yapmaktan Korkmak! Korktuğu İçin Hata Yapmak!
Ben hayatta hiç hata yapmadım diyebilir misiniz? Ya da hata yapmaktan hiç korkmadım? Ya da yaptığım hatalardan sonra kendimle hiç hesaplaşmadım? Şahsen ben hepsini deneyimledim. Hatta korktum ve hata yaptım! Bu yazım hatalarıyla barışmak isteyen, hata yapmaktan korkmak istemeyen ve korktuğu için hata yaptığının farkına varıp korkularını tanımak isteyenler için…
İş hayatında 3 silahşorlardan biri olmak ya da Dartanyan olmak!
Atos, Portos, Aramis… Amaç birliği etmiş üç silahşor… Evet, bir romanın başkahramanları onlar ve tam da anlatmak istediğim konunun özneleri olmak için biçilmiş kaftanlar! Üstelik “Birimiz hepimiz, hepimiz birimiz için!” sloganları da önemli! ... Kimdi Atos, Portos, Aramis? Fransa’da XIII. Louis döneminde kralın muhafız birliğinde görev yapan silahşorlardı. Kralı düşürmek isteyen Kardinal Richelieu’nun komplolarından kralı korumak için mücadele ediyorlardı.
Şirket içi eğitimlerin en önemli etkisi: Tanışmak!
Şirketlerde başarıyı önemli derecede etkileyen faktörlerden biri; çalışanların şirketlerini ve birbirlerini tanıyarak ekip olabilme güçleri… Birlikte çalışmayı seven ve mutluluk duyan çalışanlar, yapılan işin verimliliğini ve yaratıcılığını arttırıyor, şirketlerine daha fazla katkıda bulunuyor. Özellikle farklı bölümlerde veya aynı bölümün farklı coğrafik konumlarında ekipler… Bu noktada ekip üyelerinin birbirlerini tanıması ve sinerjisi önemli!
Dinlediğinizden / Dinlendiğinizden Emin misiniz?
Bir eğitimdeyiz… Katılımcılarla bir oyunla başlayacağız eğitime… Katılımcıları ikişer ikişer grupladım. Ve birbirlerine kendilerini anlatmalarını istedim. Önce hepsi birbirlerine kendilerini tanıttılar. Ardından şimdi kendinizi, diğer kişiymiş gibi anlatın dedim. “Ama anlatacakmış gibi dinlemedik!” dediler… “Peki” dedim, tekrar kendilerini birbirlerine anlattılar. Ardından dinledikleri kişiyi kendileriymiş gibi anlatmaya başladılar...
Hata Yapmaktan Korkmak! Korktuğu İçin Hata Yapmak!
Ben hayatta hiç hata yapmadım diyebilir misiniz? Ya da hata yapmaktan hiç korkmadım? Ya da yaptığım hatalardan sonra kendimle hiç hesaplaşmadım? Şahsen ben hepsini deneyimledim. Hatta korktum ve hata yaptım! Bu yazım hatalarıyla barışmak isteyen, hata yapmaktan korkmak istemeyen ve korktuğu için hata yaptığının farkına varıp korkularını tanımak isteyenler için…
Beslenmek ve “Geviş Getirmek” Üzerine (1) – Düşüncelerimiz ya da Zihinsel Hallerimiz…
“Geviş getirmek” hayvanlarda gözlemlenen, son zamanlarda da özellikle beslenme uzmanlarınca önümüze getirilen bir “hal” ya da faaliyet. Türk Dil Kurumu “yutmuş olduğu yiyeceği midesinden ağzına çıkarıp yeniden çiğnemek” olarak tanımlıyor. Kimi zaman “olumsuz” ya da “argo” şekillerde de kullanılabilir bir anlam da taşıyor. Öte yandan, beslenme uzmanları sayesinde kelimeyi daha çok duymaya başladık.
Beslenmek ve “Geviş Getirmek” Üzerine (2) – Duygularımız…
Hani deriz ya, kafamda bin türlü düşünce var. Tekrarlayıcı şekilde zihnimizde dönüp dolaşan düşüncelerin, göreceli az durumlar dışında bize pek de olumlu bir katkısı yok aslında. Hatta, bunlar bizi düşünce tuzağına çekerek, zihinsel değerlemelerimizde kargaşaya yol açabiliyor. Anlayacağınız zihinsel arınmamızı sağlayabilecek en temel durumlardan biri, zihinsel geviş getirme sürecinden çıkabilmek.
Kendi Yolumuz ve Yolculuk Yaklaşımlarımızdan Bazıları - 1
Geçenlerde, epey eski tanışıklık, dostluk ilişkimizin olduğu CHAMLIJA şarapları kurucusu ve üreticisi Mustafa Çamlıca ve eşi Şükran Çamlıca’nın misafiri olduk. Uzun yıllar öncesindeki anılarımızı paylaştığımız Şermin Bahşiş, Oya Kuralı ve eşim Tülin ile hep beraberdik. Anlayacağınız, dostluk muhabbeti pek keyifliydi.
Kendi Yolumuz ve Yolculuk Yaklaşımlarımızdan Bazıları – Bağların Mesajı- 2
...Sadece girişimci yaklaşımı olarak ele aldığım düşünülmesin. Yaşamımızın hemen her alanında, işlerimizde, ilişkilerimizde, yaşam yaklaşımlarımızda kendi yolumuzu seçebilmek ve peşine düşebilmek çok kıymetli. Aynı şekilde, süreklilik gösterebilmek, çabalarımızın kendi yolumuzda meyve vermesi açısından önemli.
“Zamanı Kullanmak” Üzerine Bir Kaç Husus
Zaman kavramı, matematiksel olarak herkes için aynı gibi durmaktadır. Öte yandan, Einstein’ın genel görelilik kuramı doğrultusunda herkesin yaşadığı farklı durumlara göre farklı şekilde zamanı algılayabileceği anlaşılmaktadır. Peki “zaman” dediğimiz bu kaynak üzerine odaklanmamız, neleri daha iyi fark etmemizi sağlayabilir acaba? Beraberce yola devam edelim bakalım.
“Ramak Kala ya da Zamanı Kullanmak” Üzerine Bir Kaç Husus
“Ramak kala” ifadesine, özellikle sanayi şirketlerinde, üretim tesislerinde rastlarız. Önemli sonuçları olabilecek bir iş kazasının son anda yani “ramak kala” atlatılması ya da önlenmesi anlamında kullanılır. Biraz kişinin kendi davranışı, biraz da zaman ile doğrudan ya da dolaylı bir bağ söz konusudur. Hatta, buradaki zaman biriminin “algılama açısından çok değişik” olduğunu da söyleyebiliriz.
Nereden ve Nasıl bakıyoruz acaba? Ayrık Otu deyince…
İnsanız ya, her şeyi bilir ve de her şeye bir anlam verebiliriz. Aslında hakikaten anlam versek ve de verdiğimiz anlam bizle uyumlu olsa derken, bunun başka bir yazı konusu olması nedeniyle durdum. Geçenlerde bir sohbette, bir kişinin diğerine yönelttiği “ya ayrık otu gibi davranma” diye bir ifade kulağıma çalındığında, doğanın bize aktardığı bazı mesajlara kulak verme zamanı gelmiş diye düşündüm.
“Korona virüs” günlerinden şirket yönetimi ve şirket içi ilişkilere “uyarlama”…
Tüm dünyaca değişik bir deneyim sürecini yaşıyoruz. Evet, daha önce de salgın hastalıklar ve ölüm söz konusuydu. Hatta rakamsal kıyaslamalar yapıldığında, eski dönemlerde gördüklerimiz için “çok daha vahimdi” ifadesini kullanabiliriz. Günümüzdekini bir nebze farklı kılansa, iletişim ve bilgiye ulaşımın hızlılığı ve yaygınlığı.
Aile ve aile şirketi içinde kendimize gözlemci olmak!
Daha önce belirttiğim gibi, hemen büyük çoğunluğumuz, verdiğimiz bir dolu karar alma süreçlerinde o anki “durumu doğru değerlendirdiğimizi” düşünürüz. Yoksa niye öyle bir karar alalım ki deriz, bize soru ya da sorular yöneltildiğinde.. Buradaki konunun, çoğunlukla doğrudan ya da dolaylı olarak “kendimizi” diğerinden daha farklı konumlandırmaya yönelik olduğunu da ifade etmiştim...
Durumu tam olarak doğru değerlendirdiğini düşünüyor musun?
Ailemizde ya da ikili ilişkilerin yer aldığı hemen her yerde, her hangi bir konu ele alındığında büyük çoğunluğumuz “o durumu / konuyu” hemen anladığımızdan yanadır. Ya da öyle varsayar (tercih eder demiyorum, dikkat lütfen)... Hoş “varsaymak” da başka bir durumdur. Baksanıza, bir dolu otomatik yaklaşım arka arkaya dizilir gibi oluyor.
